Kiel substantivo (Sento), kiel verbo (Senti repuŝita).

Difino: Intensa abomeno; abomeno; ago senti maltrankvilon kaj plendi (murmurante) samtempe.

• Anatomio de la Vorto (Ikoneco):

1. bə̄ (Komenco): /b/ estas la lipo moviĝanta por plendi, sekvata de la longa /ə̄/, kiu estas fono, malhela sono, kiel ĝemo de iu, kiu vidas ion malagrablan ("Bâââ...").

2. h (Mezo): La uvula frikativo alportas la sonon al la gorĝo, la komenco de la impulso.

3. cy (Fino): La vokalo /y/ streĉas la vizaĝon en rideto de abomeno, kaj la glota /c/ tranĉas la sonon kiel spasmo en la stomako.

• Sento: Komencas per longa grunto kaj finiĝas per seka anhelo.